Trouwen met een prachtig ritueel als symbool van vrijheid
Gwen van der Zwan

Trouwen met een prachtig ritueel als symbool van vrijheid

Reine Rek, 35, is humanisticus en heeft haar huwelijksceremonie vormgegeven vanuit humanistische kernwaarden. Gwen van der Zwan tekent haar verhaal op. “Omdat vrijheid zo’n belangrijk begrip is binnen onze relatie en ons huwelijk hebben we dit tijdens de huwelijksceremonie verbeeld met behulp van een ritueel.”

"Nadat ik humanistiek heb gestudeerd ben ik als zelfstandig humanisticus aan de slag gegaan. Ik werk onder andere bij The School Of Life als docent en geef workshops aan zowel professionals als particulieren over uiteenlopende onderwerpen rondom seculiere zingeving.

Omdat ik belangrijke waarden van het humanisme meeneem in mijn huwelijk heb ik besloten om deze waarden in mijn huwelijksceremonie te benadrukken. Een kernwaarde van het humanisme dat bijvoorbeeld heel belangrijk is binnen mijn huwelijk is vrijheid.

Vrijheid in die zin dat mijn huwelijk niet moet gaan voelen als een belofte die ik nou eenmaal heb gemaakt waardoor ik en mijn partner met elkaar opgescheept zitten.

Ons huwelijk moet juist de vrije keuze symboliseren om elke dag opnieuw bij elkaar te zijn.

Maar vrijheid heeft meerdere betekenissen binnen ons huwelijk. Alhoewel we wel monogaam zijn en daarin traditioneel, is het voor ons heel belangrijk dat we elkaar de vrijheid geven om te zijn hoe we zijn. We verwachten niet van elkaar dat de ander precies is hoe we willen dat die is, of dat de ander een vast gegeven is. Sartre bedoelt met zijn beroemde uitspraak 'de hel, dat zijn de anderen' dan ook dat anderen geneigd kunnen zijn jou te vertellen wie je bent. Als je binnen je huwelijk een bepaald idee hebt van hoe je partner is, kan dit ervoor zorgen dat deze als het ware gaat leven naar het beeld dat jij van hem of haar hebt. Hierdoor kan je partner nog maar een beperkte versie van zichzelf zijn. Dit willen ik en mijn partner voorkomen.

Omdat vrijheid zo'n belangrijk begrip is binnen onze relatie en ons huwelijk hebben we dit tijdens de huwelijksceremonie verbeeld met behulp van een ritueel.

Binnen de humanistische geestelijke verzorging wordt veel gebruik gemaakt van rituelen, volgens mij omdat rituelen voor een gevoel van verbinding zorgen.

We hebben de vrijheid binnen ons huwelijk in de ceremonie gesymboliseerd door een oud keltisch ritueel uit te voeren dat 'het binden van de armen' heet. Ik zag ooit zoiets in een film en dat idee hebben we zelf verder vorm gegeven. Bij dit ritueel bind je elkaars polsen aan elkaar vast met behulp van een lint. Omdat we onze familie – de gemeenschap – wilden betrekken bij dit ritueel lieten we het binden aan hen over.

reine en joost.jpg

Nadat de familie onze polsen aan elkaar had vastgebonden, spraken ik en mijn partner naar elkaar uit wat we belangrijk vinden aan ons huwelijk, waarom we wilden trouwen, wat ons raakt aan de ander en waarom we zoveel van elkaar houden.

We hebben elkaar geen eeuwige trouw beloofd omdat we niet weten hoe het ons in de toekomst zal vergaan.

Ook hier is vrijheid weer een belangrijk begrip. Het lint dat ons verbond werd vanwege het belang van vrijheid binnen onze relatie daarom na onze woorden ook weer symbolisch doorgeknipt. Zo lieten we aan onze familie en elkaar zien dat we niet verbonden zijn door de ceremonie, maar dat we er in alle vrijheid voor kiezen bij elkaar te zijn, elke dag opnieuw.

Over de auteur

Gwen van der Zwan studeerde af aan de Rietveldacademie, doet de premaster aan de Universiteit voor Humanistiek en werkt voor Vice.

Photocredits: denni

Lifestream plaatst functionele -, analytische- en advertentie cookies, voor een goed functionerende website, gepersonaliseerde dienstverlening en advertenties. Zie ons privacy statement voor meer informatie.

Ja, ik accepteer cookies Nee, liever niet